Wcześniactwo wywołane jest jednym bądź szeregiem zdarzeń patologicznych, które mają miejsce podczas ciąży. Cechą charakterystyczną tych zdarzeń jest ich nieprzewidywalność a także nagły i często tragiczny przebieg. Do zdarzeń tych najczęściej zalicza się:
• Wypadnięcie pępowiny;
• Przedwczesne wypadnięcie łożyska;
• Przedwczesne skurcze porodowe;
• Niedotlenienie przed lub pourodzeniowe z wielonarządowymi następstwami;
• Ostra niewydolność oddechowa spowodowana zaburzeniami oddychania;
• Wczesny poród dziecka z wadą rozwojową.
Dodatkowymi aspektami związanym z wcześniactwem jest rozproszenie pacjentek i związana z tym niedostateczna opieka medyczna nad ciężarnymi. Większość przyszłych matek, które nie zamieszkują dużych aglomeracji nie ma szans na wysokospecjalistyczne badania w podstawowych gabinetach ginekologicznych. Nie można również przeprowadzić akcji porodowej z uwzględnieniem specjalnych potrzeb dziecka. Ponadto, ogromny wpływ na przebieg ciąży ma wykształcenie przyszłych matek oraz świadomość znaczenia własnego zdrowia i jego oddziaływania na płód.
Definicja wcześniactwa Według definicji zaprezentowanej przez WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) za noworodka urodzonego przedwcześnie uważa się dziecko urodzone po ukończeniu 22 tygodnia ciąży a przed ukończeniem 37 tygodnia ciąży. Klasyfikacje te ustalają również jak ocenić masę urodzeniową dziecko. Dzieci, które posiadają masę ciała między 500 g a 1000 g określa się jako noworodka o skrajnie małej masie urodzeniowej; z bardzo małą masą urodzeniową to dzieci, które posiadają masę poniżej 1500 g; natomiast z małą masą urodzeniową to wszystkie dzieci, które urodziły się mając wagę między 1500 a 2500g.
Taki noworodek, który rodzi się zbyt wcześnie i posiada niedostateczną masę urodzeniową narażony jest na szereg chorób a tym samym stanowi bardzo duże wyzwanie dla pediatrów. Najczęstszymi schorzeniami, z którymi muszą zmagać się zarówno dzieci jak i ich rodzice to:
• Przewlekła choroba płuc
• Zaburzenia rozwoju psychicznego;
• Zaburzenia rozwoju motorycznego;
• Zaburzenia układu trawiennego, głównie związane z nietolerancją przejmowania niektórych pokarmów;
• Niedowidzenie;
• Zaburzenia słuchu.
Już od pierwszego okresu rozwoju dzieckiem powinni zajmować się odpowiedni specjaliści. Wcześniak wymaga również szczegółowych badań kontrolnych sprawdzających rozwój poszczególnych układów i narządów. Rodzice nie powinni zapominać o wizytach u specjalisty z neonatologii, psychologa, logopedy, audiologa, neurologa, oraz rehabilitacji dziecka zarówno domowej jak i z terapeutą zajęciowym. Rodzaj leczenia, czy wybór specjalistów jest silnie uzależniony od tego, czy i na jakie schorzenia będzie chorowało dziecko. Wczesna diagnoza i równie wczesne podjęcie leczenia może dziecku bardzo pomóc i zahamować proces chorobowy. Szczególnie w przypadku wcześniaków istotna jest kontrola zmysłów słuchu i widzenia.
Post a Comment